Słońca blask, gdzieś tam - w oddali,
morze - od nas tak odległe...
Żar ogniska - co się pali,
cienie mroku - tak przebiegłe...
Czasem namiot pośród lasu,
ciemny mrok i wycie wilka...
Zegar - bez liczenia czasu,
Chwil upojnych jeszcze kilka...
Czas potrafi czasem stanąć,
więc wstrzymajmy nasze myśli.
Bądźmy słodcy, bądźmy cukrem,
bądźmy kwaśni pośród wiśni.
Bądźmy kwiatem, chłońmy słońce,
bądźmy liściem, opadajmy.
Myśli chłodne - i gorące,
w naszych sercach utrwalajmy.
Żyjmy w zgodzie - płyńmy nurtem,
nie przejmujmy się rozpaczą.
Nie przejmujmy się wciąż jutrem,
liście drzew nam to wybaczą...
Nie biegnijmy wciąż do przodu,
śpieszmy - cieszyć się powoli.
Gaśmy piekło w taflach lodu,
by wyzwolić się z niewoli.
I szukajmy blasku słońca,
tego właśnie nam potrzeba:
Moc uśmiechu i gorąca,
i próbujmy sięgnąć nieba...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz