Chociaż przyszłość jest nieznana,
podziękować pragnę Ci. Za "dzień dobry" codzień z rana, i za wszystkie wspólne dni. Za to, że wśród pola kwiatków, Ty zerwałaś ten kłójący. Chociaż miał 101 płatków, każdy - mocno Cię wielbiący. Choćbyś najpiękniejszy miała - ogród w swoim własnym niebie, Choćbyś o mnie zapomniała - Nie przestanę wielbić Ciebie. Utwór pierwszy, drugi, trzeci - wiele z Tobą dziś kojarzę - pośród melancholii leci. Śnię i wciąż o Tobie marzę. Co ma być - niechaj się stanie, Dzisiaj patrzę w Twoje oczy, dzisiaj mówię Ci - kochanie, wielbię uśmiech Twój uroczy. Jedno tylko mamy życie, bardzo późno mnie zerwałaś. Lecz dziękuję za odkrycie, i uczucia które dałaś. Wspomnień magia bedzie w nas zapomnijmy o tym złym A spędzony wspólnie czas, nosić bedę w sercu mym.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz