Choć nie jestem z bajki księciem,
choć bogactwem też nie grzeszę, czy kobieto masz pojęcie jak się bardzo mocno cieszę? Że - choć tak daleko stąd, ale myślisz o mnie czasem. Że - choć idziemy pod prąd, to kroczymy naprzód razem. Z tego - że widzę Twój uśmiech, taki szczery - najpiękniejszy. Z tego, że mogę Ci pisać, choćby milion takich wierszy. Jesteś całym moim światem, chociaż los nam figle płata. Ukojeniem, czasem batem, w zimne dni - i pośród lata. Wszystkim tym, co mocno chwytam i się boję tak utracić... Masz pojęcie, ja się pytam? W Tobie pragnę się zatracić. W życiu mym pozostań - proszę. Bo w serduszku zamieszkałaś już na zawsze - w nim Cie noszę. Czy Ty też mnie pokochałaś? Jesteś całym moim szczęściem podziękować pragnę Ci, za ten czas, który mi dałaś i za wszystkie wspólne dni. Z Tobą czuję się jak w niebie, z Tobą cudowny jest świat. Dario - mocno kocham Ciebie, będę już - miliony lat.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz