Nie miałem Cię w ramionach, już od wielu lat.
Tak wiele już lat, nie byłaś blisko mnie...
Za mały mój wysiłek, zbyt mały był wkład,
w to by z Tobą żyć, odpędzić co złe.
Nie cofnę już czasu, Ty swoje masz życie,
oddalasz się ode mnie, z każdym jednym dniem.
Lecz moje szczere słowa, mają swe pokrycie,
Kocham Cię na zawsze - i tylko tyle wiem.
Pragnę Twego szczęścia, a jednak chcę dla siebie,
istny to paradoks, czysty mój egoizm.
A może spotkam Cię dopiero w niebie?
A może nic już mych ran nie ukoi?
Chciałbym jedynie, byś mnie pamiętała,
chciałbym być Twą myślą, chociaż czasami.
Jak mocno Cię kocham - chcę abyś wiedziała,
i nie zapomniała tego, co za nami.
Żyj pełnią szczęścia, pod naszym wspólnym niebem,
Bądź przeszczęśliwa, zapomnij o złym.
Choć się nie widzimy, to jesteś moim chlebem,
I nie chcę być złym wspomnieniem Twym.
Masz piękne oczy, cudowne spojrzenie,
i szlachetną duszę, którą dobrze znam.
i choćby nie miało się wypełnić przeznaczenie,
ja wciąż w nadziei, w miłości tej trwam.
.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz